Historia narciarstwa obfituje w sytuacje, kiedy coś prostego i genialnego nie mogło na dobre zadomowić się na stokach typu alpejskiego. Powodów ku temu było wiele: polityka, nieudolność, strach przed utratą wpływów oraz najczęściej zwykła ludzka zazdrość. Narciarstwo jednak raz szybciej, raz wolniej rozwijało się nadal. Poniżej prezentujemy państwu sylwetki nietuzinkowych ludzi (oraz opracowane przez nich techniki), którzy mieli wielki wpływ na współczesny kształt naszego sportu.
Narciarstwo sportowe powstało w Norwegii, co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. Tamtejszy teren, predystynował jednak do uprawiania czegoś, co dziś nazywamy ski-touringiem. Zjazd, potem podejście, marsz po płaskim, może jakiś skok terenowy. Technika Telemark, niedoskonałe wiązania umożliwiające kontakt nart i butów tylko w okolicach palców sprawdzały się w tych warunkach znakomicie. W Alpach narciarstwo było w powijakach. Próby stosowania norweskich, długich na 240 cm, nart spełzały na niczym. Strome i długie alpejskie zjazdy pozostawały nietknięte.
Właśnie w takim czasie narciarstwem zainteresował się młody Austriak, Mathias Zdarsky (1856 - 1940). Był on człowiekiem niezwykle sprawnym fizycznie, a jego popisy znane były w całym ówczesnym Cesarstwie. Zdarsky nie lubił jednak swojego wizerunku atlety i mając około 20 lat zerwał z uprawianiem gimnastyki i zajął się studiowaniem sztuk pięknych.